Εγώ, δηλαδή, τό'να τ'άλλο, πουλάω κι αγοράζω στα σιωπηλά να'ούμε, ξέρω'γώ, εμένα ν'ακούς

Εσύ θα ήθελες έναν τέτοιο για παρέα; Να σού λέει τέτοια πράγματα χωρίς ίχνος ειρωνείας;

Στιγμές δόξας. Πουλάει κι αγοράζει στα σιωπηλά. Είναι ένα πλήθος κόσμου και κάθονται και μιλάνε, και λένε χαζομάρες, και περνάνε καλά. Κι ο, ας πούμε, Γερλόδημος -ένα τυχαίο όνομα- κάθεται με ένα ύφος περίεργο και αναβοσβήνει τα τσιγάρα επειδή τον κάνουν να φαίνεται κουλ και σοφός. Κάθε φορά που κάνει τσακ στον αναπτήρα του, κοιτάει και τριγύρω μήπως τον βλέπει κανείς, να μην πάει χαμένη η πόζα.

Πουλάει κι αγοράζει και μετά κάνει ταμείο. Πρέπει να είναι πολύ περήφανος που μιλάει με τέτοιο τρόπο. Επίσης, νομίζει ότι είναι σε κάποια θέση εξουσίας και μπορεί να δίνει στον καθένα "ότι αξίζει" (σικ). Κάτι τέτοιοι είναι οι πιο ακούσια διασκεδαστικοί τύποι στις παρέες. Οι πομπώδεις χοντράδες που πετάνε, νομίζοντας ότι είναι τίποτα ψαγμένες δηλώσεις, έχουν δώσει στα υπόλοιπα μέλη τής παρέας τόνους υλικό για να γελάνε μαζί του για καιρό.

Όμως στο φέιζμπουκ έχει βρει το λιμανάκι του αυτός ο κατεστραμμένος. 77 μοιρασιές δεν έχω εγώ σε όλες μου τις δημοσιεύσεις από το 2009, που άνοιξα λογαριασμό. Κι αυτός τις μάζεψε μ'αυτό το χάλι. Είναι ευτυχισμένος. Μπορεί να τα λέει αυτά, και να τον παίρνουν στα σοβαρά. Δεν έχει ανάγκη τις παρέες του. Δε χρειάζεται πια να ποζάρει ανάβοντας το τσιγάρο επιδεικτικά, και ζητιανεύοντας κανένα βλέμμα που δεν περιέχει αηδία και οίκτο ταυτόχρονα. Και πήρε ο καθένας "ότι αξίζει" (σικ).

Υ.Γ. Δεν παραπονιέμαι που δεν έχω εγώ μοιρασιές. Αλλά σίγουρα παραπονιέμαι που έχουν τόσες πολλές κάτι τέτοιοι περίεργοι.