Ο θεός που κάνει λάθη και τα μπαλώνει ζητώντας ταπεινά συγνώμη

Σελίδα με εικόνες και μιλώντας με τις εικόνες μου, μια συμβουλή. Μείνετε στις εικόνες, αφήστε τα κείμενα.

Ο θεός τής παλιάς και τής καινής διαθήκης το κάνει αυτό; Ζητάει συγνώμη από μερικούς κόκκους άμμου; Πόσο νάρκισσος μπορεί να είσαι για να νομίζεις κάτι τέτοιο; Τι συμπλέγματα ανωτερότητας μπορεί να κουβαλάς, για να έχεις την εντύπωση ότι ο παντοδύναμος θεός που έπνιξε όλους τούς ανθρώπους και μετά γκρέμιζε πόλεις όποτε ήθελε, θα αισθανθεί ενοχές που ο δεύτερος ξάδερφός σου είναι λίγο πειραχτήρι και σού ανακατεύει τα μαλλιά, οπότε σού δίνει φίλους. Θα μπορούσε να μη σού "δώσει" τέτοιους συγγενείς, αν είναι πράγματι λάθος η επιλογή του αυτή.

Από την άλλη, ποιος είσαι εσύ που αμφισβητείς τις επιλογές τού θεού; Τι σε κάνει να νομίζεις ότι μπορείς να τις κρίνεις; Και πόσο σπουδαία ύπαρξη μπορεί να πιστεύεις ότι είσαι, που θεωρείς ότι η ύπαρξη κάποιων ανθρώπων (είτε τούς γουστάρεις, είτε όχι), είναι κάτι που αφορά εσένα, και ότι έγινε για να αλληλεπιδράσει με σένα, λες και δεν έχει άλλο σκοπό στη ζωή του ο συγγενής που σε ζόρισε. Πού είναι η χριστιανική σου ταπεινότητα, που ψυχανεμίζεσαι ότι κάθε τι που γίνεται, έχει να κάνει με τη μούρη σου;

Πόση ντροπή θα έπρεπε να αισθάνεσαι και μόνο που τόλμησες να σκεφτείς κάτι τέτοιο, ότι εσύ είσαι μία αναντικατάστατη οντότητα, και ο θεός απλώς είναι εδώ για να σε εξυπηρετεί, και αν κάνει κανένα λαθάκι, το μπαλώνει και δεν τρέχει τίποτα. Αηδία.