Να ευχαριστείς που οι άλλοι δεν έχουν τίποτα

Robert Powell, αγαπημένος και ακούσιος ήρωας των καλημεροκαφεδιάρηδων.

Το έχουμε ξαναδεί σε αρκετές παραλλαγές αυτό. Να ευχαριστάς τη θεότητα τής προτίμησής σου επειδή ευνόησε εσένα αντί για άλλους ανθρώπους. Ευχαριστώ θεέ μου, που γάμησες τούς άλλους αντί για μένα. Νά'σαι καλά.

Κάποιος θα το έβλεπε αυτό σαν μία επίθεση απέναντι στη θρησκεία. Παρότι όλο το επιτελείο εδώ, στο αρχηγείο των καλημεροκαφέδων, βρίσκει τις θρησκείες κατάπτυστες και ζημιογόνες, η επίθεση εξαπολύεται ξεκάθαρα εναντίον των υποκριτών θρήσκων, των οποίων ο θεός κάνει διακρίσεις και εκείνοι τον ευχαριστούν, εφόσον ευνοούνται από αυτές τις διακρίσεις. Σε άλλες τέτοιες όμορφες εικόνες, οι μη ευνοημένοι άνθρωποι (οι "αδικημένοι") λαμβάνουν την ψευτοπαρηγοριά ότι τούς αγαπάει περισσότερο ο θεός. Αυτές οι ελεεινές ερμηνείες παρτάκηδων ψευδοπιστών είναι που δέχονται την κριτική λοιπόν, σε γενικές γραμμές.