![]() |
| Εσύ που το έγραψες αυτό. Είσαι στις σκέψεις μου, να ξέρεις. |
Το πρώτο μέρος, η εισαγωγή, μοιάζει να μαλώνει με κάποιον που δεν υπάρχει. Ελάχιστοι άνθρωποι θα μπορούσαν να διαφωνήσουν σε κάτι τέτοιο, κι όμως το γράφει σαν να είναι ένα θέμα που έχει διχάσει την κοινωνία. Βέβαια δεν αναλώνεται σε επιχειρήματα και πολλά λόγια, καθώς πρέπει να μπει στην ουσία.
Το δεύτερο μέρος λοιπόν, ξεκινάει ταπεινά. Με μία παράκληση. Αναζητάει έναν, έναν άνθρωπο που θα μπορούσε να το "δημοσίευση" για χάρη αυτών των μοναδικών παιδιών (οι αναπηρίες δεν είναι πλεονεκτήματα για τον κόσμο που τις έχει, αλλά για τον σκοπό τού καθάρματος εδώ, είναι ό,τι πρέπει). Δίνει και μία παρότρυνση, διότι αυτοί που θα το κάνουν είναι αυτοί που έχουν γερή καρδιά. Θέλεις να έχεις αδύναμη καρδιά; Μην το "δημοσίευση." Κι αν δε σού φτάνει αυτό, πάρε και μία δεύτερη παρότρυνση. Είσαι φίλος; Δεν είσαι; Με πόσες τύψεις ακόμα να σε φορτώσω πια;
Και φυσικά η μοιρασιά δε γίνεται "για χάρη των παιδιών," αλλά για χάρη τής σελίδας, που μάζεψε 254 χιλιάδες. Από αυτά, ποιος ξέρει πόσα έγιναν λάικ, πόσα έγιναν κλικ, και πόσα έγιναν διαφημιστικά έσοδα. Και τα παιδιά που είναι φτιαγμένα με έναν μοναδικό τρόπο, ξέρεις τι κέρδισαν; Ένα στρογγυλό και τριχωτό.
Για κάτι τέτοια, θέλω αυτές οι σελίδες να εξαφανιστούν, και αυτοί που τις έχουν να υποφέρουν όσο γίνεται περισσότερο. Επειδή αποτελούν ορισμένες από τις κατώτατες μορφές ζωής. "ΑΞΙΖΕΙ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ," ουρλιάζει η σελίδα. Ε, βέβαια αξίζει. Άδικα έγραψες 5 γραμμές "για τα παιδιά" και 7 γραμμές για να ψαρέψεις αφελείς που μοιράζονται όλα τα σκατά;

No comments:
Post a Comment